Arrasto umela Arrasto umela (Hitzak: Iñaki Aurrekoetxea-Musika: Mikel Urdangarin)

Pizti arrunten modura
senarra dator barrura,
joaren joaz harrapatu du
haziak helmuga.
Gero betiko ohitura
nekea edo logura.
Azken musu bat ahaztu ostean
seko geratu da.

Nahiz bakarrik nauen utzi,
kulerorik ez dut jantzi,
asetu ezak tentaldiari
ezin dio eutsi.
Lehengoa zen horren gutxi,
trenetik zergatik jeitsi,
gozamenaren geltokiraino
ez bada iritsi.

Behin haitzuloan sartuta
samurtasunaren punta,
hatzamarraren eskutan dago
helburu arrunta.
Orgasmoraino pausuka
eraman beharra nauka,
alboko pendoi artega horrek
ezin izandu ta.

Sumendiaren epela
berotzen doan bezela,
izaretara bideratzen da
arrasto umela.
Hau bai harreman fidela,
sexuzko autonobela,
laztan bakoitzak bere txikian
asetzen nauela.

Igurtzi baten ostean
hurrengoaren eskean,
gozamen suak hastera doaz
nire hankartean.
Dardara luze batean
murgildu naiz bapatean
ta sekretua ezin izan dut
gorde isilpean.

Asperenak salaturik,
albokoa kezkaturik,
lasai gizona ez baita izan
ametsa besterik.
Ondoren isil isilik,
buelta erdia emanik,
loak hartu nau irribarretsu
ta kulero barik.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s