C’est moi – Aitor Albistur

Doinua: ETAren su-etenetik

1.
Nahiz ezer distiratsurik
ez dudan egin bizitzan,
nahiz eguzkitan ondoen
egoten naizen gerizan,
nahiz itxurarik ez zaindu
metrosexualen gisan,
nahiz gosea utzi nuen
bart afaldutako pizzan,
nahiz unea ez gozatu
azken unea bailitzan,
nahiz azken hiletatik ez
naizen agertu elizan,
naizena izanda ezin
ote naiz normala izan?

2.
Gorroto dut bizi dugun
diruaren diktadura,
banketxeekin hilero
hil arterako lotura,
interes hutsez ezarri
diguten hainbat ohitura;
alegia, bizitzea
txotxongiloen modura!
Maite dut irudimenez
hasitako abentura,
maite dut sormena eta
maite dut literatura;
hain justu, mundua alda
dezakeen guzti hura.

3.
Sinesten dut jekerik nahi
ez lukeen harenean,
hiru laurdenak astindu
ditzakeen laurdenean,
sinesten dut beti garaiz
iristen ez den trenean,
gaurkoaren biharkoan,
atzokoaren lehenean,
sinesten dut bekatuan,
sinistu barkamenean,
sinesten dut baldintzarik
gabeko sinismenean,
sinistu beharra bera
baldintza bat ez denean.

4.
Ez dakit nola alaitu
gure gizarte goibela,
ez dakit nola sentitu
baliotsua naizela,
ez dakit nola esan ez
mingainak bai dioela,
ez dakit nola amestu
herri libre bat garela,
ez dakit kairatu al den
Joxe Migelen batela,
baina badakit, bizitzan
ikasi dudan bezela,
ez jakiten jakitea
jakintzaren funtsa dela.

5.
Zergatik gaude bakarrik
triste gauden egunetan?
Zergatik ez gaude pozik
nahi duguna dugunetan?
Zergatik gaude denbora
faltan hamaika unetan,
baldin faltan daukaguna
badaukagu garunetan?
Zergatik ibili behar
da argi gau ilunetan?
Zergatik tematzen gara
galderen erantzunetan,
erantzunak galderarik
onartzen ez digunetan?

6.
Inoiz miretsi izan dut
merezi ez zuen norbait,
inoiz eskertu didate
egin nahi ez nuen zerbait,
inoiz gogor erantzun dut
eta inoiz erabat light,
bizitzan izaten diren
gorabeheren menpe nonbait…
Inoiz aldatzeko premi
itogarria piztu zait,
baina naizenaren oskol
aldaezinean darrait,
jakinda ez dela inoiz
inoiz ez izango noizbait.

7.
Betoz momentu alaiak
eta ez bitez mugitu,
betoz esperantzak behar
bezainbeste zirrikitu,
betoz biderkatzaileak
gu ez gaitezen zatitu,
betoz aritu nahi duten
behar adina aditu…
Eta etortzen ez diren
amets hauen zain gelditu
beharrean, datozela
nahi nukeenez sentitu,
bila abiatu ohi naiz,
nahiz ez ditudan aurkitu…

8.
Hala naiz, unibertsoan
nahiz itzaltzen den izarrik;
euskara salbatu gabe
nahiz moztu dudan bizarrik;
hala naiz, nahiz ez goretsi
Marine amerikarrik;
hala naiz, nahiz ez aditu
Jainkoaren deiadarrik;
hala naiz sortzetik, eta
ez dit sortu ezer txarrik;
hala naiz, ez hala egin
nindutelako bakarrik;
hala naiz, ez dudalako
hala ez izan beharrik.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s