Distantziak – Jone Uria

Doinua: ETAren su-etenetik

1
Noiz sentitzen dugun gertu
lagun baten presentzia,
noiz heltzen den izatera
pertsona bat ahantzia…
Nahiz eta sarri ez dugun
guzti horren kontzientzia,
non gauden gu, non besteak;
badu bere garrantzia.
Neurgarria ote den
ez da galdera itxia.
Baina izenek bermatzen
dutenez existentzia,
kontzeptu horri izentzat
jarri zaio distantzia.

2
Imaginatu gazte bat
pubertaroan jadanik,
burua puztuta mila
amets, esperantza handik.
Nola segi horren txintxo
hamabi urte izanik?
Erantzun txarrak, oihuak,
etxean apenas lanik…
Distantzia bat markatu
gura du amarengandik.
Ama konturatu dadin
pista horiek emanik
ez dela bularra hartzen
zuen umea oraindik.

3
Pentsatu gazte berbera
lau urte beranduago.
Hamasei urteak ditu
klase berean igaro.
Lagun min bat ere badu,
hori ez da hain arraro.
Baina instituturako
saltoa emanda; klaro,
laguna zientifikotik
ta bera letren naufrago.
Oraindik alboko gelan
20 metrotara dago,
baina berak sentitzen du
inoiz baino urrunago.

4
Demagun laupa bost barru
hogeita bat betetzean,
koadrila jator bat dauka
beste askoren antzean.
Lagun bat badu, artista
ekintzan eta hitzean,
ez dena lasai geratzen
borroka egin ezean.
Baten sartu zutenetik
Guardia Zibilek kotxean,
nahiz eta horren urruti
duten, Puerton, espetxean;
ze gertu sentitzen duen
bere gutun bakoitzean.

5
Ondoren karreran jaso
ditu mila irakaspen,
baina sendoena jaso
behar du azkenetan azken.
Bikotearekin urte
bete hasi zela hasten,
urtebeterako doa
Amsterdamera ikasten.
Pentsatu du “asko dira
ez dutenak guztiz uzten,
horrelako zerbait ez du
kilometro pilak hausten.”
Baina gauzak distantzian
ez dira berdin ikusten.

6
Beste bi urte pasata,
aldatu gabe pultsua,
lan mundurako saltoak
ematen dio izua.
Krisi ekonomikoak
hartu du bere pisua,
lana herrian lortzea
bihurtzeraino luxua.
Herrian ditu lagunak,
bikotea, lehengusua…
Beraz ez du eman gura
atzerrirako pausua.
Hurbiltasuna ez balitz
bezala arriskutsua…

7
Iritsi da betetzera
hogeita hamabi tako.
Kezka ditu hipoteka
ta haurrak, esaterako…
Garai zaharrak oroituaz
egiten du barre franko:
laguna askatu zuten,
lanean ari da bapo,
institutuan pasatu
zueneko hura txarto,
neska harengatik nola
bota zuen mila malko…
distantziaz ikusita
ez ziren hainbesterako!

8
Pertsona hipotetiko
honen bizitza hala zen,
baina ez al gara denok
horrelakoen almazen?
Oso ondo jakin gabe
non gauden, nora goazen…
Sarri distantziak hartuz,
maiz distantziak gu hartzen.
Gerta litezkeenak gozo
edo inoizko garratzen.
Nahiz eta ahalegindu
gai hontara gerturatzen,
zaila da distantziari
distantziaz begiratzen.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s