Zu – Ane Labaka

Doinua: ETAren su-etenetik

1.- Sabelean sentitzen dut
ejerzito bat inurri
hain nabil gogoz oparo
ta irudimenez urri,
baina ezin uko egin
hainbat aitorpen xamurri;
zarela nire bertsoen
errima, doinu ta neurri,
nire musa, nire jainko,
inspirazio iturri…
inoiz idatzi ez dena
idatziko dut bihurri
eta zuk lerro arteko
hutsuneak irakurri.

2.-Nonbait ahalmen berezia
duzu esku ahurrean
kilimaz betetzen baitzait
gorputza zure aurrean
bi hego txiki atera
zaizkit bizkarrezurrean
hegan egin baitezaket
zure ondoan, hurrean,
“geroarte” bat gordetzen
duzulako “agur”ean,
haize bilakatu nahi dut,
orbela nahastu lurrean,
poesia idazteko
zure ile kizkurrean

3.-Zurearekin osatzen
dut nire alter egoa
zurekin nagoenetik
ez naizelako lehengoa,
jada ez baita beldurra
nire gauen borreroa,
ez bainaiz autoestima
krisi baten bezeroa.
Berdin zait jendearentzat
banaiz pertsona eroa,
pasionala, kursia,
ameslaria, beroa…
zure eskuko marretan
irakurtzen dut geroa.

4.- Naranja erdiarena
da metafora zozoa
hor doa zu azaltzeko
saiakera inozoa:
eguzkitan gizakia,
ilargipean otsoa,
azukre gabeko tea,
amonaren bizkotxoa,
Oportoko ardo ona,
txoznako kalimotxoa
limoiaren zatitxo bat
edo marrubi osoa…
behar denean garratza
behar denean gozoa.

5.- Izan nahi dut ilunpean
zure argi seinalea,
paradisura daraman
hiri bateko kalea,
hare erlojutik jausten
den azken hondar alea,
zuregana energia
daraman eroalea,
maitasun dosiak behar
dituen drogazalea,
aldi batean izanez
emailea, eskalea,
zure lagunik onena
eta zure maitalea.

6.- Ez dut nahi goizez ohera
ekartzea gosaria,
ez larrosaz betetzea
nire etxe ataria,
urteurren bakoitzean
jasotzea oparia,
soka lodi bihurtzea
lotzen gaituen haria…
begiak itxiko ditut
egin dezazun magia
eman zaidazu muxu bat,
sentitua, jostaria,
ta esan ez dela ematen
didazun azken aldia.

7.- Goxotasuna nahiko nuke
hitz poetikoetan neurtu
zure gogortasun oro
laztan batekin xamurtu
kopeta zimurtu gabe
gero ezpainak zimurtu
irriparre forma hartuz,
zure aurrean makurtu,
zure agintari edo
zure menpeko bihurtu,
arakatu, deskubritu,
gozatu, maitatu, gurtu…
eta une batez zure
begiradarekin urtu.

8-. Zer gerta liteke gure
poztasunera ohitzean?
eguneroko magia
errutinak pozoitzean?
hasierako ilusio
ta ametsak herdoiltzean…?
konfiantza izan zazu
nik emandako hitzean
beldurrak joan zaizkit zure
aurpegia oroitzean,
gauez estutu nazazu
ta ez askatu goizean…
askeago sentitzen naiz
besarkada bakoitzean.

9.-Bizitza bada erdi lo
begiak irekitzea,
besoa luzatu eta
hor zaudela sentitzea,
izarapeko munduan
pasioa usaitzea,
zoriontasuna ohe
ttiki baten kabitzea,
bizia eta bizitza
zer diren ezberdintzea,
zu ondoan izatea
baldin bada bizitzea…
zoragarria izan da
bizitza deskubritzea.

10.-Maitatu adina behar
izaten da borrokatu
eskuko behatz puntekin
zeruko izarrak batu,
ilargiari dantzatu
ortzadarra zeharkatu,
sorta honetan zenbat “zu”
gordetzen diren zenbatu
gero “ni”-ak gehitu eta
guregatik biderkatu
ez zatiki, deribatu
eta ez erro karratu
zenbat desio zaitudan
ezin duzu kalkulatu.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s